بر اهرمن منم رامی
| دراین دنیای ناآرامی که گاه بکامست و گه بناکامی |
| مرا بهر چه میخوانی؟گاه به نامی و گه به بد نامی |
|
یا ربّ گر چه بي نامم، كَرَم بنماي بده نامم |
|
گذر كردم ز بدنامي، حال به فرجامي بده نامي |
|
د ر اين د رگه ، كه گه گه ، كه كوه ميشود ، كوه كه |
|
نَز پي نامم د راين بارگه، ني از پي جاه ،بده جامي |
|
بده جامي و مَستَم كُن، ز عشقت مي پَرستَم كُن |
|
مَنَم رُسواي ،رَهَم بنماي، بُرون آرم ز بَد فَرجامي |
|
بده جامم ، بده كامم، كه خوش نامم، به سرمستي |
|
چو بدمستم،بگير دستم،كه دل بستم، مرا ده سرانجامي |
|
اگر نامي يا كه بدنامي ، بشادكامي يا كه ناكامي |
|
منم بنده،تويي خالق،تويي لايق ،منم شاكر بايامي |
|
ببين! بدين دستم باده، و بدان دستم بُوَد جامي |
|
بگرد كعبه ميگردم اگر آگه و گر مستم تويي حامي |
|
گَرَم هست كوته به بر دستي ، ياكه بر سر بُوَد مستي |
|
بعشقت دل آگاهم،بنامت همه آرامم،براهرمن منم رامي |
+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم فروردین 1390ساعت 19:42 توسط (رهام آريامنش)
|